De Zijnsacademie
Een plek voor non-dualiteit, menselijkheid
en belichaamd leven
Jaartraining Leven vanuit Zijn
Thuiskomen in openheid, belichaming en menselijkheid
Misschien heb je al iets geproefd. Een moment van stilte waarin zichtbaar werd dat je niet samenvalt met je gedachten. Een opening waarin het leven lichter aanvoelde, ruimer, meer zoals het werkelijk is.
Of misschien is er gewoon een verlangen. Naar een manier van leven die echter voelt. Naar meer contact met wat er werkelijk is. Zonder dat je precies kunt zeggen wat dat is of waar het vandaan komt.
Wat je ook meebrengt, misschien herken je hoe het beweegt. Momenten waarop het leven open en eenvoudig voelt en contact als vanzelf ontstaat. En momenten waarop het dagelijkse leven, relaties, spanning en oude patronen meer op de voorgrond komen. Niet als iets dat je eruit haalt, maar als bewegingen die net zo goed verschijnen.
Dat idee van heen en weer kan vermoeiend zijn. Niet omdat er iets mis is, maar omdat je iets hebt geproefd dat je niet meer los kunt laten. En misschien is er een verlangen wakker geworden naar een leven waarin wat zich laat zien niet alleen in bijzondere momenten verschijnt, maar ook zichtbaar blijft midden in wat zich aandient.
Vaak ontstaat er dan ook een ander verlangen. Naar een plek waar je dit niet alleen hoeft te dragen. Waar vragen welkom zijn. Waar je kunt delen wat er in je leeft, ook wanneer het nog verwarrend is of geen woorden heeft. Waar anderen begrijpen waar je het over hebt, niet omdat ze dezelfde antwoorden hebben, maar omdat ze hetzelfde verlangen kennen.
Niet weten, maar leven
Deze jaartraining begint precies daar. Niet om nieuwe inzichten toe te voegen, maar om te zien wat er gebeurt wanneer niets meer wordt tegengehouden.
In het lichaam. In relaties. In situaties waarin het schuurt, spannend wordt of waarin je van nature van wegbeweegt. Juist daar kan het werk van deze training zich openen.
Niet om jezelf te verbeteren of patronen te corrigeren, maar om te ontdekken wat er mogelijk wordt wanneer er niet meer automatisch van wordt weggegaan. Wanneer er niet meer automatisch wordt gevlucht in analyse, controle of terugtrekken, en er ruimte ontstaat.
Dat vraagt iets. Het vraagt devotie. Toewijding aan het leven zoals het is, niet zoals je het zou willen. De bereidheid om te blijven bij wat er is, ook wanneer het ongemakkelijk is en wanneer er geen directe helderheid verschijnt.
De menselijke weg als toegangspoort
In veel spirituele benaderingen wordt het menselijke gezien als iets dat overwonnen moet worden. Binnen deze training is het precies omgekeerd. Menselijkheid is geen obstakel voor waarheid, maar een toegangspoort.
Relaties, conflict, verlangen, kwetsbaarheid, afhankelijkheid en vergankelijkheid worden hier niet vermeden maar werkelijk ontmoet. Niet omdat dat eenvoudig is, maar omdat juist daar zichtbaar wordt hoe we samenvallen met gedachten, gevoelens en reacties en hoe overtuigend dat kan zijn.
Niet omdat openheid verdwijnt, maar omdat deze bewegingen zo direct en intens kunnen zijn dat ze alles lijken te vullen.
Dit wordt niet benaderd als iets dat gecorrigeerd moet worden, maar als een uitnodiging om opnieuw te zien wat er al aanwezig is, ook midden in die ervaring.
Wat daarin vaak zichtbaar wordt is hoe we onszelf afwijzen. Hoe we bepaalde gevoelens, patronen of kanten van onszelf liever niet zien, niet voelen, niet toelaten. Die beweging van afwijzing is misschien wel de diepste vorm van identificatie.
En juist het ontvangen van wat er in jezelf leeft, ook wat moeilijk is, ook wat je het liefst zou wegduwen, is wat we zelfliefde noemen. Niet als concept, maar als een levende beweging van ja zeggen tegen wat er al is.
Het leven zelf wordt zo het veld waarin herkenning zich verdiept en belichaamt.
״The point is not to become enlightened.
The point is to live from what you are.״
- Adyashanti
Wat er in dit jaar wordt onderzocht
Gaandeweg wordt zichtbaar dat wat je bent en wat zich in het leven aandient niet los van elkaar zijn.
We kijken naar hoe het gevoel van een afzonderlijk ik ontstaat in gedachten, emoties en reacties. Hoe je soms ongemerkt samenvalt met een verhaal of met wat je voelt. En hoe het lichaam reageert wanneer iets wordt geraakt.
In relationeel werk wordt zichtbaar hoe oude patronen zich tonen in contact met anderen. Hoe je je aanpast, beschermt of terugtrekt wanneer iets spannend wordt en hoe er ruimte kan ontstaan om elkaar werkelijk te ontmoeten zonder dat deze reflexen het contact volledig overnemen.
We verkennen ook existentiële dimensies van het mens-zijn. Thema's rond afhankelijkheid, kwetsbaarheid, individuloosheid en vergankelijkheid. Door deze niet te vermijden maar werkelijk te ontmoeten kan zichtbaar worden dat ook dit verschijnt, zonder dat het ergens buiten valt.
Tegelijk kan er ruimte ontstaan voor kwaliteiten die voelbaar worden wanneer identificatie minder vast zit. Zachtheid, helderheid, innerlijke richting, wilskracht en liefde als natuurlijke expressies van wat al aanwezig is.
Het oefenveld van relaties en dagelijks leven
Het werkveld van deze training is niet alleen innerlijk, maar ook relationeel. In contact met anderen wordt vaak het snelst zichtbaar waar identificatie ontstaat en waar oude patronen actief worden. Een blik van de ander, een stilte of een verwachting kan een hele innerlijke beweging op gang brengen.
Relaties, werk, ouderschap, verlangen en conflict vormen daarom geen afleiding van dit onderzoek, maar precies de plek waar zichtbaar wordt waar spanning ontstaat en waar het leven nog niet volledig wordt toegelaten.
Niet om iets op te lossen, maar om te ontdekken wat er gebeurt wanneer aanwezigheid werkelijk wordt geleefd in contact.
Hoe we werken
Elk blok begint in stilte. Niet als manier om tot rust te komen, maar als een moment om te landen in wat al aanwezig is. Om te merken wat er in je leeft voordat er iets wordt gedaan of gezegd.
Vanuit die stilte wordt vanzelf voelbaar wat aandacht vraagt. Soms is dat een vraag, soms onrust, verlangen of weerstand. Soms is er eenvoudig niets te doen. Wat zich aandient wordt het vertrekpunt van het werk.
Gedurende het jaar openen we verschillende thema's van het mens-zijn. Niet als onderwerpen die begrepen moeten worden, maar als velden waarin we samen kijken naar wat er in ons leeft. Wanneer een thema wordt aangeraakt wordt vaak zichtbaar wat zich laat zien en wat zich juist terugtrekt.
We werken met verschillende vormen van onderzoek en ontmoeting. Soms in stilte of meditatie. Soms in gesprek of in inquiry, waarin een vraag wordt verkend zonder dat er een antwoord gevonden hoeft te worden. In opstellingen en relationele oefeningen wordt zichtbaar hoe je je verhoudt tot wat er in je leeft en tot de ander. Patronen van aanpassen, beschermen of terugtrekken worden vaak direct voelbaar in contact. Niet om ze te corrigeren, maar om te herkennen hoe ze ontstaan en hoe aanwezigheid ook daar mogelijk blijft.
Het lichaam speelt daarin een belangrijke rol. Met lichaamswerk en ademwerk wordt voelbaar waar spanning wordt vastgehouden en waar het systeem zich sluit. Niet om iets te forceren, maar om ruimte te geven aan wat zich wil laten voelen.
Soms wordt iets helder en soms verschijnt er alleen verwarring of niet-weten. Alles wat zich aandient kan worden meegenomen in het onderzoek.
Niets van dit alles heeft als doel om iets te repareren of te verbeteren. Het vertrekpunt is dat wat je bent al heel is. Vanuit die grond kan zichtbaar worden waar het systeem zich nog verkrampt en waar identificatie zich vastzet. Wanneer dat wordt gezien, verzacht er soms iets.
Wat er gaandeweg kan verschuiven
Wanneer je jezelf een jaar lang toewijdt aan dit onderzoek ontstaan er vaak subtiele maar wezenlijke verschuivingen. Niet omdat je een ander mens wordt, maar omdat er minder tussen komt te zitten tussen wat je bent en hoe je leeft.
Er kan meer rust ontstaan in het lichaam en tegelijkertijd meer levendigheid. Meer ruimte om jezelf werkelijk te laten zien. Niet omdat alles perfect wordt, maar omdat het leven steeds directer wordt geleefd.
Wat daarin misschien het meest wezenlijk is: je begint jezelf minder af te wijzen. Niet als resultaat van hard werken aan jezelf, maar als iets wat zich vanzelf ontvouwt wanneer steeds meer van wat er in je leeft er mag zijn zoals het is. Wanneer twijfel, pijn, verlangen en kwetsbaarheid niet langer verdreven hoeven te worden maar mogen verschijnen binnen dezelfde openheid als helderheid en rust.
Dat is wat we zelfliefde noemen. Niet een gevoel dat je moet opwekken of verdienen, maar de natuurlijke beweging die ontstaat wanneer je jezelf niet langer buitensluit.
Voor wie
Deze jaartraining is voor mensen bij wie begrijpen niet meer voldoende is. Voor mensen die verlangen om iets werkelijk te leven, niet alleen in momenten van stilte, maar midden in relaties en in het dagelijkse bestaan.
Voor mensen die devotie voelen. Die bereid zijn te kijken naar precies die plekken waar ze meestal van weggaan en die verlangen naar een plek waar aanwezigheid niet alleen wordt besproken maar ook geleefd wordt in contact met anderen.
Als je de basistraining hebt gevolgd of al ervaring hebt met zelfonderzoek of non-dualiteit sluit deze training daar natuurlijk op aan. En samen kijken we wat een passend instappunt is. Het gaat uiteindelijk niet om wat je al weet, maar om de bereidheid om er werkelijk in te stappen.
Opbouw
De jaartraining bestaat uit 6 blokken van 2 live dagen, 8 online integratieavonden en 2 individuele sessies.
Groepsgrootte: 6 tot 14 deelnemers
Data: start oktober 2026
Tijd: 10.00 - 17.00
Plaats: omgeving Apeldoorn
Bijdrage: volgt
Uitnodiging
Voel je dat deze manier van verdiepen bij je resoneert, dan ben je welkom om kennis te maken in een persoonlijk gesprek of tijdens een introductiemiddag.
Niet omdat je er klaar voor moet zijn, maar omdat er misschien al iets in jou weet waar dit over gaat.
Misschien is dat al genoeg.
2 en 3 juli geef ik een tweedaagse introductieworkshop voor deze training. Meer informatie volgt spoedig. Stuur me een berichtje of schrijf je in voor de nieuwsbrief dan houd ik je op de hoogte.