De Zijnsacademie
Een plek voor non-dualiteit, menselijkheid
en belichaamd leven
Jaartraining Leven vanuit Zijn
Thuiskomen in openheid, belichaming en menselijkheid​
Er zijn momenten geweest waarop je het wist. Niet als idee, maar als directe ervaring. Een moment van stilte waarin zichtbaar werd dat je niet samenvalt met je gedachten. Een opening waarin het leven lichter aanvoelde, ruimer, meer zoals het werkelijk is.
​
En misschien herken je ook hoe dat beweegt. Perioden waarin je dicht bij die openheid leeft, waarin het leven eenvoudig voelt en contact natuurlijk ontstaat. En momenten waarop het dagelijkse leven, relaties, spanning en oude patronen het weer overnemen. Waarop je jezelf terugvindt in vertrouwde bewegingen van beschermen, aanpassen of terugtrekken, terwijl je ergens weet dat er iets anders mogelijk is.
​
Dat heen en weer kan vermoeiend zijn. Niet omdat er iets mis is, maar omdat je iets hebt geproefd dat je niet meer los kunt laten. Er is een verlangen wakker geworden. Naar meer continuïteit. Naar een leven waarin wat je hebt gezien niet alleen in bijzondere momenten aanwezig is, maar steeds meer de grond wordt van hoe je leeft, spreekt en anderen ontmoet.
​
Vaak ontstaat er dan ook een ander verlangen. Naar een plek waar je dit niet alleen hoeft te dragen. Waar vragen welkom zijn. Waar je kunt delen wat er in je leeft, ook wanneer het nog verwarrend is of geen woorden heeft. Waar anderen begrijpen waar je het over hebt, niet omdat ze dezelfde antwoorden hebben, maar omdat ze hetzelfde verlangen kennen.
​
De vraag die dan ontstaat is niet meer: wat is waar? Die vraag is al beantwoord, al is het maar even. De vraag die ontstaat is: hoe leef ik hier werkelijk vanuit?
Niet weten, maar leven​
Deze jaartraining begint precies daar. Niet om nieuwe inzichten toe te voegen, maar om wat je al hebt gezien werkelijk toe te laten in het leven zoals het zich aandient. In het lichaam. In relaties. In situaties waarin het schuurt, spannend wordt of waarin je van nature van wegbeweegt.
Juist daar kan het werk van deze training zich openen.
Niet om jezelf te verbeteren of patronen te corrigeren, maar om te ontdekken wat er mogelijk wordt wanneer je er wél bij blijft. Wanneer je niet automatisch vlucht in analyse, controle of terugtrekken, maar aanwezig blijft bij wat zich aandient.
​
Dat vraagt iets. Het vraagt devotie. Toewijding aan het leven zoals het is, niet zoals je het zou willen. De bereidheid om steeds opnieuw terug te keren naar wat er nu is, ook wanneer het ongemakkelijk is en wanneer er geen directe helderheid verschijnt.
​
De menselijke weg als toegangspoort
In veel spirituele benaderingen wordt het menselijke gezien als iets dat overwonnen moet worden. Binnen deze training is het precies omgekeerd. Menselijkheid is geen obstakel voor waarheid, maar een toegangspoort.
​
Relaties, conflict, verlangen, kwetsbaarheid, afhankelijkheid en vergankelijkheid worden hier niet vermeden maar werkelijk ontmoet. Niet omdat dat eenvoudig is, maar omdat juist daar zichtbaar wordt waar identificatie ontstaat en waar openheid al vrij aanwezig is.
​
Wat daarin vaak zichtbaar wordt is hoe we onszelf afwijzen. Hoe we bepaalde gevoelens, patronen of kanten van onszelf liever niet zien, niet voelen, niet toelaten. Die beweging van afwijzing is misschien wel de diepste vorm van identificatie. En juist het leren ontvangen van wat er in jezelf leeft, ook wat moeilijk is, ook wat je het liefst zou wegduwen, is wat zelfliefde werkelijk betekent. Niet als concept, maar als een levende beweging van ja zeggen tegen wat er al is.
​
Het leven zelf wordt zo het veld waarin herkenning zich verdiept en belichaamt.
​
×´The point is not to become enlightened.
The point is to live from what you are.×´
- Adyashanti
Wat er in dit jaar wordt onderzocht
Gedurende het jaar bewegen we steeds tussen directe herkenning van wat je bent en het onderzoeken van wat zich in het leven aandient.
​
We kijken naar hoe het gevoel van een afzonderlijk ik ontstaat in gedachten, emoties en reacties. Hoe je soms ongemerkt samenvalt met een verhaal of met wat je voelt. En hoe het lichaam reageert wanneer iets wordt geraakt.
​
In relationeel werk wordt zichtbaar hoe oude patronen zich tonen in contact met anderen. Hoe je je aanpast, beschermt of terugtrekt wanneer iets spannend wordt en hoe er ruimte kan ontstaan om elkaar werkelijk te ontmoeten zonder dat deze reflexen het contact volledig overnemen.
​
We verkennen ook existentiële dimensies van het mens-zijn. Thema's rond afhankelijkheid, kwetsbaarheid, individuloosheid en vergankelijkheid. Door deze niet te vermijden maar werkelijk te ontmoeten kan zichtbaar worden dat ook zij verschijnen binnen dezelfde openheid waarin alles verschijnt.
Tegelijk kan er ruimte ontstaan voor kwaliteiten die voelbaar worden wanneer identificatie minder vast zit. Zachtheid, helderheid, innerlijke richting, wilskracht en liefde als natuurlijke expressies van wat je bent.
​
Het oefenveld van relaties en dagelijks leven
Het werkveld van deze training is niet alleen innerlijk, maar ook relationeel. In contact met anderen wordt vaak het snelst zichtbaar waar identificatie ontstaat en waar oude patronen actief worden. Een blik van de ander, een stilte of een verwachting kan een hele innerlijke beweging op gang brengen.
​
Relaties, werk, ouderschap, verlangen en conflict vormen daarom geen afleiding van dit onderzoek, maar precies de plek waar zichtbaar wordt waar spanning ontstaat en waar het leven nog niet volledig wordt toegelaten.
​
Niet om iets op te lossen, maar om te ontdekken wat er gebeurt wanneer aanwezigheid werkelijk wordt geleefd in contact.
​​
Hoe we werken
​
Elk blok begint in stilte. Niet als manier om tot rust te komen, maar als een moment om te landen in wat al aanwezig is. Om te merken wat er in je leeft voordat er iets wordt gedaan of gezegd.
​
Vanuit die stilte wordt vanzelf voelbaar wat aandacht vraagt. Soms is dat een vraag, soms onrust, verlangen of weerstand. Soms is er eenvoudig niets te doen. Wat zich aandient wordt het vertrekpunt van het werk.
Gedurende het jaar openen we verschillende thema's van het mens-zijn. Niet als onderwerpen die begrepen moeten worden, maar als velden waarin we samen kijken naar wat er in ons leeft. Wanneer een thema wordt aangeraakt wordt vaak zichtbaar wat zich laat zien en wat zich juist terugtrekt.
​
We werken met verschillende vormen van onderzoek en ontmoeting. Soms onderzoeken we iets in stilte of meditatie. Soms in gesprek of in inquiry, waarin een vraag wordt verkend zonder dat er een antwoord gevonden hoeft te worden. Het gaat er niet om iets op te lossen, maar om te zien wat er gebeurt wanneer een vraag werkelijk wordt toegelaten.
​
In opstellingen en relationele oefeningen wordt zichtbaar hoe je je verhoudt tot wat er in je leeft en tot de ander. Patronen van aanpassen, beschermen of terugtrekken worden vaak direct voelbaar in contact. Niet om ze te corrigeren, maar om te herkennen hoe ze ontstaan en hoe aanwezigheid ook daar mogelijk blijft.
​
Het lichaam speelt daarin een belangrijke rol. Met lichaamswerk en ademwerk wordt voelbaar waar spanning wordt vastgehouden en waar het systeem zich sluit. Niet om iets te forceren, maar om ruimte te geven aan wat zich wil laten voelen.
​
Soms gebeurt het werk in stilte. Soms in direct contact met een ander. Soms wordt iets helder en soms verschijnt er alleen verwarring of niet-weten. Alles wat zich aandient kan worden meegenomen in het onderzoek.
​
Niets van dit alles heeft als doel om iets te repareren of te verbeteren. Het vertrekpunt is dat wat je bent al heel is. Vanuit die grond kan zichtbaar worden waar het systeem zich nog verkrampt en waar identificatie zich vastzet. Wanneer dat wordt gezien kan er vanzelf iets verzachten en openen.
Wat er gaandeweg kan verschuiven
​
Wanneer je jezelf een jaar lang toewijdt aan dit onderzoek ontstaan er vaak subtiele maar wezenlijke verschuivingen. Niet omdat je een ander mens wordt, maar omdat er minder tussen komt te zitten tussen wat je bent en hoe je leeft.
​
Er kan meer rust ontstaan in het lichaam en tegelijkertijd meer levendigheid. Meer ruimte om jezelf werkelijk te laten zien. Niet omdat alles perfect wordt, maar omdat het leven steeds directer wordt geleefd.
​
Wat daarin misschien het meest wezenlijk is: je begint jezelf minder af te wijzen. Niet als resultaat van hard werken aan jezelf, maar als iets wat zich vanzelf ontvouwt wanneer steeds meer van wat er in je leeft mag worden ontvangen. Wanneer twijfel, pijn, verlangen en kwetsbaarheid niet langer verdreven hoeven te worden maar mogen verschijnen binnen dezelfde openheid als helderheid en rust.
​
Dat is wat zelfliefde werkelijk is. Niet een gevoel dat je moet opwekken of verdienen, maar de natuurlijke beweging die ontstaat wanneer je jezelf niet langer buitensluit.
Voor wie
Deze jaartraining is voor mensen bij wie begrijpen niet meer voldoende is. Voor mensen die al iets hebben geproefd van openheid en nu verlangen om dat werkelijk te leven. Niet alleen in momenten van stilte, maar midden in relaties en in het dagelijkse bestaan.
​
Voor mensen die devotie voelen. Die bereid zijn te kijken naar precies die plekken waar ze meestal van weggaan en die verlangen naar een plek waar aanwezigheid niet alleen wordt besproken maar ook geleefd wordt in contact met anderen.
​
Als je de basistraining hebt gevolgd of al ervaring hebt met zelfonderzoek of non-dualiteit sluit deze training daar natuurlijk op aan. Maar uiteindelijk gaat het niet om wat je al weet.
​
Het gaat om de bereidheid om er werkelijk in te stappen.
Opbouw
De jaartraining bestaat uit 6 blokken van 2 live dagen, 8 online integratieavonden en 2 individuele sessies.
​
Groepsgrootte: 6 tot 14 deelnemers
Data: start juni
Tijd: 10.00 - 17.00
Plaats: omgeving Deventer
Bijdrage: volgt
​
Uitnodiging
Voel je dat deze manier van verdiepen bij je resoneert, dan ben je welkom om kennis te maken in een persoonlijk gesprek of tijdens een introductiemiddag.
​
Niet omdat je er klaar voor moet zijn, maar omdat er misschien al iets in jou weet waar dit over gaat.
​
Misschien is dat al genoeg.